|
Podstawa prawna
: art. 51, art. 56 oraz
art. 59 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji
zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jednolity Dz. U.
z 2008 r. Nr 69,
poz. 415 z późn. zm.) oraz Rozporządzenie Ministra Pracy i
Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie
organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz
jednorazowej refundacji kosztów
z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne
(Dz. U. z 2009 r. Nr 5 poz.25).
Prace interwencyjne - to zatrudnienie
bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy
zawartej ze Starostą i ma na celu wsparcie osób będących w
szczególnej sytuacji na rynku pracy (art. 49 w/w ustawy).
Prace interwencyjne pozwalają na okresową
aktywizację zawodową bezrobotnych,
a szczególnie osób :
-
bezrobotnych do 25 roku życia,
-
bezrobotnych długotrwale albo po zakończeniu realizacji
kontraktu socjalnego,
o którym mowa w art. 50 ust. 2 pkt. 2, albo kobiet, które
nie podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
-
bezrobotnych powyżej 50 roku życia,
-
bezrobotnych bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia
zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
-
bezrobotnych samotnie wychowujących co najmniej jedno
dziecko do 18 roku życia,
-
bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności
nie podjęli zatrudnienia,
-
bezrobotnych niepełnosprawnych
Osoba bezrobotna może zostać skierowana do
prac interwencyjnych do pracodawcy lub przedsiębiorcy nie
zatrudniającego pracownika na zasadach przewidzianych dla
pracodawców.
Pracodawcy – oznacza to jednostkę
organizacyjną, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a
także osobę fizyczną, jeżeli zatrudniają one co najmniej jednego
pracownika.
Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy (o
swobodzie działalności gospodarczej) jest osoba fizyczna, osoba
prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której
odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną – wykonująca we własnym
imieniu działalność gospodarczą.
Prace interwencyjne nie
mogą być organizowane
przez pracodawcę, jeżeli
znajduje się on w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu
art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6
sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze
wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz.
UE L 214 z 09.08.2008, str. 3), zwanego dalej "rozporządzeniem
Komisji (WE) nr 800/2008", oraz Wytycznych wspólnotowych
dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji
zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004,
str. 2).
Prace
interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawców
będących:
-
partiami lub organizacjami politycznymi;
-
posłami lub senatorami na potrzeby biur
poselsko-senatorskich;
-
organizacjami związków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych
do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy
oraz klubów pracy;
-
organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do
prowadzenia pośrednictwa pracy biur oraz klubów pracy;
-
urzędami naczelnych i centralnych organów administracji
państwowej;
-
kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób
prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art.
3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003r. o
działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U.
Nr 96,poz 873, z późn. zm.);
-
przedstawicielstwami państw obcych.
Pracodawca składa wniosek o organizowanie prac interwencyjnych
do wybranego powiatowego
urzędu pracy.
Wniosek powinien zawierać:
-
nazwę pracodawcy ubiegającego się o organizowanie prac
interwencyjnych, adres siedziby i miejsce prowadzenia
działalności;
-
numer identyfikacji nadany w krajowym rejestrze podmiotów
gospodarki narodowej REGON;
-
numer identyfikacji podatkowej NIP;
-
oznaczenie formy organizacyjno-prawnej prowadzonej
działalności;
-
liczbę bezrobotnych proponowanych do zatrudnienia w ramach
prac interwencyjnych oraz okres zatrudnienia;
-
miejsce i rodzaj prac, które mają być wykonywane przez
skierowanych bezrobotnych, niezbędne lub pożądane
kwalifikacje i inne wymogi;
-
wysokość proponowanego wynagrodzenia dla skierowanych
bezrobotnych oraz wnioskowaną
-
wysokość refundowanych wynagrodzeń z tytułu zatrudnienia
skierowanych bezrobotnych.
Do wniosku dołączyć należy:
1.
Aktualne (3 m-ce)
zaświadczenie o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej
lub wyciąg z Krajowego Rejestru Sadowego.
2.
Zaświadczenie o opłacaniu
składek na ubezpieczenie społeczne, FP i FGŚP - z uwzględnieniem
liczby osób zatrudnionych w ostatnich 12 m-cach .
3.
Zaświadczenie z Urzędu
Skarbowego o nie zaleganiu z opłatami z tytułu zobowiązań
podatkowych.
4.
Kserokopia zaświadczeń:
a)
o numerze identyfikacyjnym
REGON,
b)
decyzja w sprawie nadania
NIP.
5.
Informacja o otrzymaniu pomocy publicznej oraz informacja o
nieotrzymaniu pomocy (wzór formularza zgodny
z Dz.U.nr.61 poz. 413 z dnia 20.03.2007r.) .
Starosta w terminie 30 dni od dnia złożenia
wniosku wraz z kompletem wymaganych dokumentów
powiadamia wnioskodawcę o rozpatrzeniu wniosku i podjętej
decyzji.
Starosta zawiera umowę z pracodawcą, u którego
bezrobotni wykonywać będą prace interwencyjne.
Pracodawca, u którego skierowani przez
starostę bezrobotni będą wykonywać prace interwencyjne, zawiera
z bezrobotnymi umowy o pracę.
Zasady udzielania pomocy dla pracodawcy będącego przedsiębiorcą.
1.
Refundacja uzyskana z tytułu prac interwencyjnych jest pomocą
publiczną w formie
subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w
szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej
sytuacji .
Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Pracy i
Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009r. w sprawie
organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz
jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na
ubezpieczenie społeczne (Dz. U. Nr 5, poz. 25) oraz
Rozporządzeniem Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia
2008r. na prace interwencyjne mogą być kierowane osoby
znajdujące się w szczególnie niekorzystnej i bardzo niekorzystnej sytuacji.
1.
„Pracownik znajdujący się
w szczególnie niekorzystnej sytuacji”
oznacza osobę, o której mowa w art. 2 pkt 18 rozporządzenia
Komisji (WE) nr 800/2008, czyli:
a)
jest bez stałego
zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu
miesięcy; lub
b)
nie ma wykształcenia
ponadgimnazjalnego lub zawodowego; lub
c)
jest w wieku ponad 50lat;
lub
d)
jest osobą dorosłą
mieszkającą samotnie, mającą na utrzymaniu co najmniej jedną
osobę; lub
e)
pracuje w sektorze lub
zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i
mężczyzn jest co najmniej o 25% większa niż średnia dysproporcja
we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i
należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub
f)
jest członkiem mniejszości
etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia
szans na uzyskanie dostępy do stałego zatrudnienia musi poprawić
znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć
doświadczenie zawodowe;
2.
„Pracownik znajdujący się
w bardzo niekorzystnej sytuacji”
oznacza osobę o której mowa w art. 2 pkt 19 rozporządzenia
Komisji (WE) nr 800/2008, czyli każdą osobę, która jest
bezrobotna przez co
najmniej 24 miesiące.
Uwaga!
Do prac interwencyjnych u pracodawców, do których
stosowane są przepisy o pomocy publicznej, mogą być kierowane te
kategorie osób, które mieszczą się zarówno w kategorii osób
wskazanych
w ustawie o promocji zatrudnienia (…) i jednocześnie
w rozporządzeniu Komisji (WE) nr 800/2008.
2.
Kosztami kwalifikującymi
się do objęcia pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację
pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej
sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji są ponoszone przez
pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają
się:
a)
wynagrodzenia
brutto oraz
b)
opłacone od wynagrodzeń
obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne
-
za okres 12
miesięcy w przypadku pracowników znajdujący się w szczególnie
niekorzystnej sytuacji, oraz za okres 24 miesięcy w przypadku
pracowników znajdujący się w bardzo niekorzystnej sytuacji.
3.
Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutację pracowników
znajdujących się
w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej
sytuacji nie może
przekroczyć
50 % kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą
wskazanych w ust. 2.
4.
Pomoc w formie subsydiów
płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w
szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej
sytuacji jest udzielana, jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje
wzrost netto:
a)
ogólnej liczby pracowników
u danego pracodawcy oraz
b)
liczby pracowników
znajdujących się w szczególnie niekorzystnej i bardzo
niekorzystnej sytuacji
-
w porównaniu
ze średnią z ostatnich 12 miesięcy.
c)
W przypadku,
gdy rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto
liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze
średnią za poprzednie 12 miesięcy, powodem zwolnienia
zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być:
dobrowolne rozwiązanie
stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z
powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie
wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie
obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.
5.
Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów
płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w
szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do
nieprzerwanego
zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, a pracodawca może
rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku naruszenia przez
pracownika obowiązków pracowniczych.
6.
Pracownik zatrudniony w
ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację
pracowników znajdujących się w bardzo niekorzystnej sytuacji
jest uprawniony do
nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 24 miesięcy, a
pracodawca może rozwiązać umowę o pracę tylko w przypadku
naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.
Zasady
refundacji prac interwencyjnych (art. 51,56 i 59)
Art.51
1.Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił w
ramach prac interwencyjnych na okres
do 6
miesięcy skierowanych
bezrobotnych, będących w
szczególnej sytuacji na rynku pracy, część kosztów
poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz składki na
ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w wysokości
uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty ustalonej
jako iloczyn liczby zatrudnionych w miesiącu w przeliczeniu na
pełny wymiar czasu pracy oraz
kwoty zasiłku,
obowiązującej w ostatnim dniu zatrudnienia każdego rozliczanego
miesiąca i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego
wynagrodzenia.
2. Starosta zwraca pracodawcy, który zatrudnił
w ramach prac interwencyjnych
co najmniej w połowie
wymiaru czasu pracy na okres do 6 miesięcy skierowanych
bezrobotnych, będących w szczególnej sytuacji na rynku pracy,
część kosztów poniesionych na wynagrodzenia, nagrody oraz
składki na ubezpieczenia społeczne skierowanych bezrobotnych w
wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak kwoty
połowy minimalnego
wynagrodzenia za
pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego
wynagrodzenia za każdą osobę bezrobotną.
3. Starosta może dokonywać, w zakresie i na
zasadach określonych w ust. 1, zwrotu poniesionych przez
pracodawcę kosztów z tytułu zatrudnienia na okres do
12 miesięcy
skierowanych bezrobotnych,
będących w szczególnej
sytuacji na rynku pracy , w ramach prac interwencyjnych, w
wysokości uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak
minimalnego wynagrodzenia
za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego
wynagrodzenia za każdego bezrobotnego, jeżeli refundacja
obejmuje koszty poniesione
za co
drugi miesiąc ich zatrudnienia.
Art.56
1.
Starosta może dokonywać z
Funduszu Pracy przez okres do
12 miesięcy zwrotu
poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach
prac interwencyjnych
w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego bezrobotnego, kosztów
wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz opłaconych składek na
ubezpieczenia społeczne w wysokości uprzednio uzgodnionej,
nieprzekraczającej jednak kwoty zasiłku, obowiązującej
w ostatnim dniu każdego rozliczanego miesiąca i składek na
ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
Forma ta odnosi się do:
-
bezrobotnych do 25 roku życia,
- bezrobotnych długotrwale albo po
zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w
art. 50 ust.2 pkt 2,albo kobiet, które nie podjęły zatrudnienia
po urodzeniu dziecka,
-
bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie
podjęli zatrudnienia,
-
bezrobotnych
niepełnosprawnych
2.
Starosta może dokonywać z
Funduszu Pracy przez okres do
18 miesięcy zwrotu
poniesionych przez pracodawcę z tytułu zatrudnienia w ramach
prac interwencyjnych w pełnym wymiarze czasu pracy skierowanego
bezrobotnego, kosztów wypłaconego mu wynagrodzenia, nagród oraz
opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne w wysokości
uprzednio uzgodnionej, nieprzekraczającej jednak
minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia
społeczne od tego wynagrodzenia, jeżeli zwrot obejmuje koszty
poniesione za co drugi
miesiąc. Forma ta odnosi się również do:
-
bezrobotnych do 25 roku życia,
-bezrobotnych
długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego,
o którym mowa w art. 50 ust.2 pkt 2,albo kobiet, które nie
podjęły zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
-
bezrobotnych, którzy po odbyciu kary pozbawienia wolności nie
podjęli zatrudnienia,
-
bezrobotnych
niepełnosprawnych
Art.59
1.
Starosta może skierować bezrobotnych,
powyżej 50 roku życia
, do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych przez okres
do 24 miesięcy oraz
dokonywać refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów na
wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne.
2.
Starosta może skierować bezrobotnych,
powyżej 50 roku życia,
do wykonywania pracy w ramach prac interwencyjnych u pracodawcy
przez okres do 4 lat i dokonywać
refundacji poniesionych przez pracodawcę kosztów wynagrodzeń i
składek na ubezpieczenia społeczne, jeżeli obejmuje ona koszty
poniesione za co
drugi miesiąc ich zatrudnienia.
3.
Jeżeli do pracy w ramach
prac interwencyjnych są kierowani bezrobotni, którzy:
- spełniają warunki konieczne do nabycia
prawa do świadczenia przedemerytalnego - refundacja jest
przyznawana w wysokości do
80 % minimalnego
wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia społeczne
od refundowanego wynagrodzenia;
-
nie spełniają warunków koniecznych do
uzyskania świadczenia przedemerytalnego
- refundacja jest przyznawana w wysokości do
50 % minimalnego wynagrodzenia za pracę i składek na ubezpieczenia
społeczne od refundowanego wynagrodzenia.
Uwaga : od dnia 1 stycznia 2010r. minimalne wynagrodzenie za pracę wynosi
1 317 zł.
Szczegółowe informacje można
uzyskać telefonicznie (094) 37 28-896 lub osobiście w Powiatowym
Urzędzie Pracy w Szczecinku
ul. Koszalińska 91 pokój 31lub36.
|